- marig
- (marigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- mariga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- marig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- marigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- marigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- marigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- marig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- marigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- marigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- marigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- marigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- mariga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- marigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (marigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- marigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- marigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- marigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- marigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (marigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- marige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- marigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- marigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- marigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- mariga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- marigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)