- gensträvig
- gensträvige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- gensträviga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- gensträvigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (gensträvigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträviga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (gensträvigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- gensträvigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträviga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (gensträvigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- gensträvigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- gensträvigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)