- vintrig
- vintrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vintrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vintrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (vintrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vintriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vintrigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vintrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (vintrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vintrigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vintrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vintriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vintrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vintrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vintrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vintriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (vintrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)