- vanlig
- vanligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vanligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vanligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vanliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)