- vän
- vän
- vänner
- grundform · obestämd · utrum · plural
- vänners
- genitiv · obestämd · utrum · plural
- vännen
- grundform · bestämd · utrum · singular
- vännerna
- grundform · bestämd · utrum · plural
- vännens
- genitiv · bestämd · utrum · singular
- vännernas
- genitiv · bestämd · utrum · plural
- vän
- grundform · obestämd · utrum · singular
- väns
- genitiv · obestämd · utrum · singular
- vänare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vänare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vänt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vänast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vänast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vän
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vän
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vänast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- väna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vänare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (vänt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vänare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vänare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- väne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vänaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vänare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- väna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (vänt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vänt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vänaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vänaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- väna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vänare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vänare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (vänt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)