- trogen
- troget
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (troget)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trogne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trognare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trogen
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trognast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trognare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trognast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trognare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trognare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trogna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- trognaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trognare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (troget)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trogen
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- troget
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trogna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (troget)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trognare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trogna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trognare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trognaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trognare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trognast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trognaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)