- rutten
- rutten
- rutten
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttnaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (ruttet)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (ruttet)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttet
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rutten
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttnare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttnare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttnare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttnare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttnaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ruttnast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttet
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (ruttet)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttnare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttnast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttnare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ruttnare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- ruttnast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruttnaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ruttnare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)