- rostig
- (rostigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- rostiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- rostigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rostig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rostiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- rostigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (rostigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- rostigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- rostigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- rostigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- rostige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- rostigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rostig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rostiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (rostigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- rostigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rostigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)