- mänsklig
- (mänskligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- mänskligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- mänsklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (mänskligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- mänsklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- mänsklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (mänskligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- mänskliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- mänskligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- mänskligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- mänskligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)