- lugn
- lugn
- lugnt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- lugnt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lugn
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lugna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- lugnast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- lugnare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- lugne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- lugn
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- lugna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lugna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- lugnare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lugnare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- lugnare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- lugnaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- lugnaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- lugnet
- grundform · bestämd · neutrum
- lugnets
- genitiv · bestämd · neutrum
- lugns
- genitiv · obestämd · neutrum
- lugn
- grundform · obestämd · neutrum