- infantil
- (infantilt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- infantilast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- infantilt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- infantila
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- infantilaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- infantilt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- infantila
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (infantilt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- infantil
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- infantil
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (infantilt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- infantilaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- infantila
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- infantilare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- infantile
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- infantilare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)