- erfaren
- erfarnast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- erfarnare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (erfaret)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- erfarnare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- erfarna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- erfarnaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- erfarnaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (erfaret)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- erfarnare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- erfarna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- erfaren
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- erfarna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (erfaret)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- erfaren
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- erfaret
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- erfaret
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarnare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- erfarnare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- erfarne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)