- blid
- (blitt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- blidast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- blidaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- blidaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- blitt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- blidast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- blitt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- blide
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- blidare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- blidare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- blidare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- blid
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- blidare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- blidare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- blidare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (blitt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- blid
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- blida
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- blida
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- blidaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- blida
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- blidast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (blitt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- blidare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- blidare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)