- allvarlig
- allvarligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- allvarligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- allvarliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- allvarliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- allvarligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)