- ömklig
- ömklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (ömkligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ömkligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ömkligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ömkligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ömklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ömkligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ömkligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ömkligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- ömkligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (ömkligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- ömklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (ömkligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ömkligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ömkligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)