- vanartig
- vanartigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (vanartigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vanartigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (vanartigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vanartig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (vanartigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanartiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vanartigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)