- vördig
- vördigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vördig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vördig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vördiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vördiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vördiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vördige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vördigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vördigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vördigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)