- råddig
- råddigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- råddigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- råddiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- råddiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- råddigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- råddig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- råddigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- råddigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- råddigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- råddig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- råddigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- råddiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- råddigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- råddigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- råddige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- råddigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)