- puttrig
- puttrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- puttrigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- puttrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (puttrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- puttrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- puttrige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- puttriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- puttriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- puttrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- puttriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- puttrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (puttrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- puttrigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- puttrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (puttrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- puttrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)