- pjåkig
- pjåkigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (pjåkigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (pjåkigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- pjåkigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- pjåkigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (pjåkigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- pjåkigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pjåkigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- pjåkigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)