- ordkarg
- ordkarga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- ordkarg
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ordkargare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkarg
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ordkarga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkarga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkarge
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ordkargt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ordkargast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)