- ofräsch
- ofräschast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräschast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräsche
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräsch
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräscha
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (ofräscht)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräschare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräsch
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräschare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (ofräscht)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräscha
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- ofräschare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ofräschaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (ofräscht)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräschaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräschare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräschast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräscha
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräschare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräschare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräscht
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräschare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ofräscht
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ofräschaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ofräschare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)