- konstifik
- konstifike
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- konstifikare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (konstifikt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifika
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifika
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- konstifika
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifik
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konstifikare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifik
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (konstifikt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konstifikaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (konstifikt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)