- illfundig
- illfundigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- illfundiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- illfundigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- illfundigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- illfundigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- illfundigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)