- hämndgirig
- hämndgirige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgirigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- hämndgirigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgirigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (hämndgirigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- hämndgirigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgiriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (hämndgirigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgirig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (hämndgirigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgiriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgirigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgirigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgirig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hämndgiriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hämndgirigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)