- abstrus
- abstrusaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusa
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- abstrust
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrus
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (abstrust)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrusaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (abstrust)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrust
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (abstrust)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- abstruse
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrusare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrusaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- abstrusast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrus
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrusa
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- abstrusa
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- abstrusare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)