- ärtig
- ärtigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (ärtigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (ärtigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ärtigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ärtigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ärtigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (ärtigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ärtig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)