- viril
- virilare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- virila
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- virilare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- viril
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- virilare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- virilaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- virila
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- virila
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- virilare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- virile
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- virilt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- virilare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- virilare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- virilast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- virilare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- virilt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- virilt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- virilaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- virilt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- virilast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- virilast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- viril
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- virilt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- virilaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- virilare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)