- vidrig
- vidrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vidrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vidriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vidrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vidriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vidrigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vidriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vidrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vidrigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)