- varsam
- varsamme
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- varsamma
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- varsammast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- varsammaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- varsamma
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- varsamt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- varsam
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- varsammare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- varsamt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- varsamt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- varsammare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- varsammare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- varsamt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- varsam
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- varsammare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- varsammast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- varsamt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- varsamma
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- varsammare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)