- vansklig
- vanskligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (vanskligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vansklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vansklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vanskligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vanskligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (vanskligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vansklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanskligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanskligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (vanskligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)