- vanmäktig
- vanmäktiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vanmäktig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (vanmäktigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (vanmäktigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- vanmäktiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- vanmäktigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (vanmäktigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- vanmäktig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)