- unik
- (unikt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- unikast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- unikare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- unikast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- unikaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- unikaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- unikast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- unikare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- unikare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- unika
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- unikare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- unik
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- unika
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (unikt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- unikaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- unikare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- unikt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- unika
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- unik
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (unikt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- unike
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- unikare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- unikt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- unikare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- unikare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)