- trubbig
- trubbigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (trubbigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- trubbigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trubbigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (trubbigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trubbigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (trubbigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trubbigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trubbigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)