- trotsig
- trotsigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- trotsigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trotsig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trotsigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trotsigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trotsigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)