- trevlig
- trevligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trevligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trevligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trevligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trevligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trevlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trevliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- trevliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trevliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- trevligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trevligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trevligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trevlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trevligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trevlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trevligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)