- tjurig
- tjurigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- tjurigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tjuriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (tjurigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (tjurigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- tjurigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (tjurigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjuriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- tjurigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjurig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjuriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- tjurigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)