- tjatig
- tjatigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- tjatigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- tjatig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- tjatigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- tjatiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tjatigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)