- tanig
- taniga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tanig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tanige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- tanig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (tanigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (tanigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- tanigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- taniga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (tanigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- tanigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- taniga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- tanigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)