- töntig
- töntigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- töntiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- töntiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- töntigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- töntigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- töntigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- töntige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- töntigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (töntigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (töntigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (töntigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- töntigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- töntig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- töntigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- töntigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- töntigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- töntiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- töntigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- töntig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)