- strid
- strid
- strid
- (stritt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- stridare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- strida
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- stridast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- stritt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- strida
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- stridare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- strida
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- stridaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (stritt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- stridare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- stridast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- strid
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- stridare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (stritt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- stritt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- stridare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- strid
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- stridaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- stridare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- stridast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- stridare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- striders
- genitiv · obestämd · utrum · plural
- strid
- grundform · obestämd · utrum · singular
- striderna
- grundform · bestämd · utrum · plural
- stridernas
- genitiv · bestämd · utrum · plural
- strids
- genitiv · obestämd · utrum · singular
- strider
- grundform · obestämd · utrum · plural
- striden
- grundform · bestämd · utrum · singular
- stridens
- genitiv · bestämd · utrum · singular