- skonsam
- skonsammare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsamme
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsammare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsammaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsammare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsammare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsammare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsammare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- skonsammare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsammast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsammaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- skonsamt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsammaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (skonsamt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsamma
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsamt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (skonsamt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsam
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsammast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsammare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- skonsamma
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsamma
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (skonsamt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsam
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skonsammast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)