- skälig
- skäliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (skäligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- skäliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (skäligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (skäligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- skälig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- skäligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skäligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- skäliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- skäligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- skäligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skälig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- skälige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)