- sakkunnig
- sakkunnig
- sakkunniga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunniga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- sakkunniga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- sakkunnige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- sakkunnig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- sakkunnigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)