- rättfärdig
- rättfärdigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- rättfärdiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (rättfärdigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (rättfärdigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (rättfärdigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- rättfärdige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- rättfärdig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- rättfärdigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)