- pratig
- pratig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- pratig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- pratigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (pratigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- pratiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (pratigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pratiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- pratige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- pratiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- pratigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- pratigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (pratigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)