- plikttrogen
- plikttrognare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrogen
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrogna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (plikttroget)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrognast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (plikttroget)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrognare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrognare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrognare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrogna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- plikttrogen
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrognare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrognast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (plikttroget)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrognare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttroget
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrognaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrogna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrognare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrogne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttroget
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- plikttrognaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- plikttrognare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- plikttrognast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- plikttrognaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)