- overklig
- (overkligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- overkligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- overkligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- overkligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- overkliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- overkliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (overkligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- overklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (overkligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- overkligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- overkligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- overkligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- overkligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- overklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- overkligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- overkligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- overklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- overkliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)