- onaturlig
- onaturligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- onaturligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- onaturligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onaturligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- onaturliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- onaturligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)