- obeveklig
- obevekligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- obevekligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- obevekligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- obeveklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- obeveklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- obevekligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obeveklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- obevekliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- obevekligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)